Nung Minsang Napagod si Tonto

Tanggap mo nang hindi na babalik ang nakaraan. Nasanay ka na ng wala ang mga dating nakasanayan mo. Napagod ka na. Utak, puso, atay, lahat na yata ng parte ng katawan mo ay nagsasabing "time's up, game over". Kung kelan nakamove-on ka na, darating naman ang pagkakataon na magpaparamdam. At parang kahapon lang ang masasayang nangyari. Lugmok ka na naman ulit. Paulit-ulit lang.

Nakakasawa. Nakakapanghina. Hindi lang utak at puso mo ang nanghihina. Maging ang buo mong katawan.

Gaya lang ng nangyayari sakin. Isang linggo nang hindi maganda ang pakiramdam ko. Isang buwan na rin ata akong malinis (sa beer) hanggang naisipan ko ulit uminom kagabi. May mga bagay na pilit mo mang iwasan, bumabalik pa rin. Ang sakit, pilit mo mang kalimutan, bumabalik yan. Pesteng buhay diba? Pero ganun talaga siguro. Gusto ko mang mang-away ngayon, napapagod na ako. Gusto kong magmura, pero sabi ko nga pagod na pagod na ako. Gusto ko munang magpahinga lang kahit sandali. Napapagod din ako. Pagod na ako.

Sana nandito pa yung mga taong naging sandalan ko noon. Yung mga drinking buddies ko outside work. Yung tipong pag pagod ka na sa buhay mo, gagawa sila ng paraan para bumalik ka sa dating ulirat mo. Yung iba, nasa malayo. Yung isa, malayong malayo na talaga. Tanging sa mga alaala ko na lang siya makikita. Oh well. Ang hirap ng buhay diba?

(Sinulat ko 'to 5:32pm, April 22, 2012)