Perstaym

Hindi ito mga rape victims. Sadyang hindi ipinakita ang kanilang mukha upang manatiling lihim ng kanilang pagkakakilanlan. Sila ang ilan lang sa mga tagasulat sa blogsite na ito. Sila ang mga kadalasang may pinagdadaanan sa ngalan ng pag-ibig. Imbes na patayin ang mga taong nanakit sa kanila, mas pinili nilang isulat na lang ito. Sila ang copers.

FUCK

I'm uber stressed and tired in this job that I want to teleport to my family in Canada right now.  I wouldn't mind taking odd jobs there like flipping hamburgers. -_-

But for the meantime that that's impossible, magmumura na lang muna ako sa isang sulok dito habang humihithit ng Marlboro black. Putang inaaaaaaaaaaa!

Dawdler: A repost

First posted on my Facebook acoount's notes, Friday, August 14, 2009 at 6:56pm.

I don't really plan anything, except when it's really needed. I do believe in "whatever will be, will be", and "I'll cross the bridge when I get there".

I don't call it as planning, I think it's more of loafing. Because life is not how fast or how eager we plan and run things. For me it's about perseverance, about staying on our feet and slogging forward no matter what.

We have our own fate, and that fate is not a straight road. It has different routes to different ends. And we have the free will to choose.

Whatever it is that we dawdle, it has something to do with our future even if it's not that accurate and real. With my friends and with the people around me who pour me with love and care, I know (and will) that I can make it through no matter what.

I also posted a photo along with this write-up but I tend not to post it for my identity. (nyahaha!) But the photo had a caption that goes... "Nung kami'y nangangarap pa lang at ngayo'y nangangarap pa rin."

-PineappleAsparagus

 

Nagbabalik

Matagal-tagal pa dapat akong babalik sa blogsite na 'to pero tila nangangati na ang aking mga daliri kanina pa. Hindi ko mapigilan. Parang may kung anong bacteria ang dumapo at kailangan nang pindutin ang mga letra sa kompyuter.

Dahil coping club nga ito, isa na namang umaatikabong emosyon ang inyong masasaksihan. Hahayaan kong dumanak ang tinta ng aking puso ngayong gabi. Umaasang pagkatapos ng entry na 'to, mauubos na ang tintang tanging nakalaan para sa mga pighati at kalungkutan.

Copers, hindi pa rin pala talaga nawawala ang pagmamahal ko sa taong dati pa'y naging paksa na ng napakarami kong entries dito. Dahil sa isang kutob at pag-amin na rin mula mismo sa kanya, nalaman kong, oo sila na ulit. Hindi ko akalaing magsisikip muli ang lalamunan ko nang mabasa ko ang kanyang sagot. Inaasahan ko rin namang magbabalikan sila. Kaya ko pa ngang makipagpustahan dun eh. Pero sa kasamaang palad, nasaktan pa rin ako. Masakit pa rin pala matapos ang ilang buwang akala ko'y buo na ulit ang puso ko. Hindi rin naman ako umaasang magiging kami. Hindi ko naman kasi alam kung anong punyetang hangin ang nalanghap ko at naging ganito ako.

Hinihintay ko pa rin ang pagkakataong makakalimutan ko ang pagmamahal na 'to at bubuksan sa iba. Ilang beses ko na 'tong sinabi, pero uulitin ko. Bata pa naman ako. May darating pang tunay na nakalaan para sa akin. Yung tipong plantsado lahat. Sumasakto sa lahat ng pagkakataon. Pero sa ngayon, hahayaan ko munang magsawa sa puso ko ang sakit na nararamdaman ko. Mapapagod din siya at kusang aalis sa puso ko. At sana, pag umalis siya, wag na siyang bumalik pa.

Uy copers! Magmamaynila ako sa susunod na araw. Kita kits! Mag-iinuman tayo. Itaga niyo yan sa pusong bato.


11/5/2012 8:37 ng gabi

Gayuma ni Maria

Nagkita kami ni kapwa coper Gagged kahapon sa Gayuma ni Maria sa Maginhawa Street. Humagalpak kami sa katatawa.

Masayang kwentuhan lang tungkol sa totoong buhay. Kahit tinapunan mo ako ng iced tea sa damit habang nagbabasa ng mga nakapaskil na love spell sa dingding, salamat Gagged!

Published with Blogger-droid v2.0.9

Anunsyo

Mapagpalayang umaga mga kapwa-Coper. Gusto ko lang ipaalam sa inyo na may mga bagong miyembro tayo rito sa Coping Club. At para dumami pa ang ating mga kampon, maaari rin kayong mag-imbita ng mga bagong author. May admin powers na ang mga matagal nang miyembro. Kayo na ang bahala.

Maraming salamat!

Welcome sa mga bagong miyembro! Ipagpatuloy ang pagdanak ng tinta mula sa puso! :))

for having lost but once your prime

Gather ye rosebuds while ye may,
Old Time is still a-flying:
And this same flower that smiles to-day
To-morrow will be dying.

The glorious lamp of heaven, the sun,
The higher he 's a-getting,
The sooner will his race be run,
And nearer he 's to setting.

That age is best which is the first,
When youth and blood are warmer;
But being spent, the worse, and worst
Times still succeed the former.

Then be not coy, but use your time,
And while ye may, go marry:
For having lost but once your prime,
You may forever tarry

Robert Herrick