Just because..

There will always be something about you that people wouldn't understand no matter how hard you try to open yourself to them. It's not because they are narrow-minded people. Maybe the reason is you and that person differ so much that even the simplest explanation isn't enough for them to see the real situation. Isn't it sad? To think and even feel that the closest person you ever allowed to enter your safe, unharmed world, is the same person who closes eyes to avoid meeting yours.

I don't know. There are moments which are supposed to be different simply because a very important person's with you. But how do I know if I am just playing a role in a scripted scene? Sometimes I ask myself if it is really what I want. Living with the person entirely different from me and staying for the sole reason of not ruining what's there between the two of us.

Sometimes it scares me. But most often than not, it breaks me.

Wala akong Maisip na Title

Anong ibig sabihin nito? Hindi na broken-hearted ang mga people ngayong July dahil isa pa lang ang entry? At parang ako lang talaga ang may pinagdaanan lately? Haha. Oh well, good news pa rin yun. Congrats ex-copers!

Habang nagsusulat ako ngayon, ang hapdi lang ng mga sugat ko sa kamay at legs. Nabasag ko ang dalawang tasa ko. Arrghh. Iniingatan ko pa naman yun. Habang nilalagyan ko ng alcohol yung mga sugat, nanunuot talaga ang hapdi. Pero di tulad ng sugat sa puso, mas madaling napapawi ang sakit nito.

Natawa na lang ako. Ano pa bang sakit ang hindi ko kakayanin? Naranasan ko na ang sakit ng ngipin, sakit ng tiyan, sakit ng ulo, sakit ng puson at ang pinakamatindi ang sakit na tanging panahon lang ang makakapawi. Sisiw! Haha!

Ayoko Na

Eto na! Eto na ang saktong saktong kanta para sa atin Artemis! Jumejeremiah lang ang tunog pero tumpak lang ang lyrics =)

Unrequited Love

"Sobrang nakarelate ako sa article na sinulat ng isang kaibigan/schoolmate. Kaya sa mga copers na nagmahal at hindi nasuklian ang pagmamahal gaya ng naranasan ko kamakailan lang, basahin niyo rin ito."

Sapilitan: A Tale of Unrequited Love
by Ralph Revelar-Sarza on Friday, 22 June 2012 at 18:44

DUMATING ako sa puntong kinailangan kong isakripisyo ang pagkakaibigan para ipaalam sa kanyang higit pa sa pagiging ka-yosi, ka-tsismisan o kasama during boy hunting ang papel na gusto kong gampanan. Sa bilis kasi ng takbo ng oras, may mga bagay na hindi na dapat pinapaghintay pa. Naniniwala kasi akong ang pag-ibig na hindi kusang dumadating ay kailangang hanapin.

Pero may mga bagay na hindi kailanman maaaring ipilit. Masakit mang tanggapin pero may mga bagay na sadyang hindi “muna” maaaring mangyari sa mundong kasalukuyan mong ginagalawan. May mga bagay na ipapamukha sa’yo na higit pa sa masarap at mainit na nilaga ang maaari mong makuha kapag may tiyaga kang maghintay para sa pag-ibig na inilaan sa’yo ng tadhana.

Sinubukan kong ipagpatuloy at pagtagumpayan ang laban ng buhay kung saan ang tuntunin ay ang araw-araw na pag-iwas sa anumang bagay na mag-uudyok sa’kin para ipahayag ang aking nararamdaman. Hindi ko inasahang posible pa rin naming mapanatili ang aming pagkakaibigan. Hindi ko inasahang sa pagpapatuloy ng aming samahan ay makukuha kong subukang buksan muli ang aking puso para bigyang-daan ang isang bagong pag-ibig.

Sa pagdating ng bagong inspirasyon, naranasan kong muling maging masaya. Naranasan kong makuntento. Naranasan kong muling mangarap. Isang bagong pag-ibig na ipinakita sa’kin ang kahalagahan ng pagkakaroon ng bukas na pananaw, disiplina sa sarili at respeto para sa ibang tao. Isang bagong pag-ibig na hindi perpekto ngunit walang hinihinging kapalit.

Sa kabila ng panibagong oportunidad na maging maligaya at ngumiti habang nakatingin sa kawalan, hindi ko napaghandaan ang araw kung saan mararamdaman kong ang unang bugso ng kaligayahan ay mayroong hangganan. Ang pagiging kuntento ay hindi pangmatagalan. Ang pag-asam sa isang bagay na walang ipinapakitang maliwanag na kasiguraduhan ay hindi kailanman magdadala ng panatag na kalooban. Hindi ko agad nawaring mahihirapan akong panatilihing maayos ang daloy ng isang kumplikadong relasyon kung saan habang nasa ilalim ako ng makapangyarihang araw, ang taong pilit kong sinusubukang bigyan ng buong pansin ay nasa ilalim naman ng buwan.

Hindi ko maiwasang magtanong. Wala raw mahirap para sa taong nagmamahal pero bakit ako napapagod na ipagpatuloy ang pagtahak patungo sa isang bagong landas, papalayo sa lumang daang pinili kong talikuran? Narating ko ang isang simpleng kasagutan. Dahil ang lumang daang pilit kong nilalayuan ay ang natatanging daan kung saan hindi ako magsasawang lumingon.

At ngayon, handa na akong bumalik.

Muli akong sasabak sa isang laban kung saan ang mga sugat na maaari kong makuha ay magsisilbing paalala na minsan sa buhay namin ay sinubukan ko s'yang ipaglaban. Naniniwala akong mas katanggap-tanggap na harapin ang hapdi ng sugat na dala ng isang pag-ibig na hindi nasusuklian kaysa umatras para ito'y paghilumin.

Ang umasa sa pagmamahal ng isang taong hindi ka kayang mahalin ay parang pamimingwit sa lawang wala namang isda. Pero sa labang ito, ako mismo ang maglalagay ng mga isda upang sa muli kong pagbalik, mas malaki ang pagkakataon kong makarami ng huli.

Minsan darating tayo sa punto kung saan mas mangingibabaw kung pa'no natin tingnan ang ating mga sarili kaysa sa sasabihin ng ibang tao. But when it comes to unrequited love, the person who cannot reciprocate what you feel has the power to make you realize why you are being found wanting.

If there's one good thing about unrequited love, it would be the fact that it presents itself as an option for you to be a better person. It allows you to see your flaws, and gives you a chance to correct them.

Hindi s'ya ang una kong pag-ibig pero s'ya ang tipo ng pag-ibig na masarap balik-balikan. Isa s'yang kwentong pambatang dadalhin ko hanggang sa aking pagtanda. Isa s'yang tula na hindi ko pagsasawaang bigkasin kahit may mga salitang hindi magkasing-tunog. He acknowledges his imperfections, and that's what makes him perfect.

Mahal na mahal ko s'ya at hinding hindi ako mapapagod na hintayin ang araw na kusa s'yang papasok sa pintuan ng aking puso na hindi n'ya na kailangan pang katukin dahil matagal nang nakabukas.


"May mga advantages naman kahit hindi nasusuklian ang ating pagmamahal. Isipin na lang din natin, dumating rin sa punto ng buhay nung mga minahal natin (na hindi tayo nakuhang mahalin), ang sitwasyong sila naman ang nagmahal at hindi rin ito nasuklian. Sabi nga, patas lang. Pero kahit mapait ang naranasan natin, wag nating kakalimutan ang pag-ibig. Hayaan nating maghilom ang sugat at bigyang daan ang darating na bagong pag-ibig."

Curl up like a ball

I’m currently in the state where I just wanna be like Isabella Marie Swan when her Edward Cullen left her. For months she just locked herself in her room and curled up like a ball thinking of how to move on.

I can now attest that women’s intuition is very powerful. Last week, I read your blog about fixing things. Since then, I noticed that you’ve changed, a lot. But whenever I ask why you’re like that, you’ll just say “hindi naman a.”

The moment I read what you wrote, one thing struck me: you’ll end things with me and go back to her. Yes, that’s the right thing to do dear. But it hurts because I honestly like you even if I still can’t absorb that I do.

I always practice to be calm. You’re one lucky guy dahil ako ‘to. Dahil malawak ang pang unawa ko at ayokong mabuhay nang parang nasa isang template Pinoy telenovela na hindi ko pinapanood dahil sa kakornihan.

Pero grabe. Hindi lang pala sa drama talaga nangyayari ang mga ganitong bagay. Shucks I can’t believe this is happening to me. First sign na isa itong generic Pinoy serye ay ang confrontation scene.

Grabe, ang hirap magsalita. Yun lang. Lahat ng inisip mong sabihin, nawawala lahat kapag kaharap na sya.

Second proof: cab scene.

Jusko. Gusto mo nang sumabog sa irita but because you didn’t wanna create a scene, you managed to be calm and walk away like nothing happened. At eto pa ha, martir na kung martir but you still said na “make sure not to lie to her ever again.”

Then pagandar ng cab, bigla nalang bumuhos ang luha. Na tipong you wanna share to manong driver what you feel but nooo, that’s too much kadramahan na. Sabi ko na nga ba kailangan ng tissue e.

Third proof: pagdating mo sa bahay, you just act normal pero deep inside gusto mong umiyak ng malakas.

Fourth proof: Cs scene kung saan bubuksan mo ng malakas ang faucet or shower so no one can hear you sob or break out.

Pero no matter how painful it is right now, I know I can survive. (UP scoring: ‘cause you make me stronger by breaking my heart…)

Medyo gumaan actually ang pakiramdam ko nung finally gumising na ako pero I’m still in a fragile state na tipong isang tapik mo lang, iiyak ako sa harap mo.

Neuralizer

If you've seen the MIB trilogy, then you are most likely familiar with Neuralizer. Sometimes spelled as Neuralyzer, this pen-like gadget is issued to every agent and has the capacity to erase people’s memory of alien encounters. I haven’t met any alien yet but I think I badly need an exposure to this Neuralizer.

♪♫ I must have been a fool
To love you so hard for so long
So much stronger than before
But so much harder to move on

And now the bitter chill of the winter
Still blows through me like a plague
Only to wake up with an empty bed
On a perfect summer day

My world just feels so cold
And you find yourself
Walking down the wrong side of the road

I can't lie, you're on my mind
Stuck inside my head
I wanna feel your heart beat for me instead, yeah
I just die so much inside
Now that you're not there
I wanna feel your heartbeat like yesterday

I never did my best to
Express how I really felt
And now that I know exactly what I want
You found somebody else

My world just feels so cold
And you find yourself
Walking on the wrong side of the road

I can't lie, you're on my mind
Stuck inside my head
I wanna feel your heart beat for me instead, yeah
I just die so much inside
Now that you're not there
I wanna feel your heart beat like yesterday

My world just feels so cold
And I find myself
Thinking about the things I could have done
And it warms my soul
When you let me know
I'm not the only one

I can't lie, you're on my mind
Story inside my head
I wanna feel your heart beat for me instead, yeah
I just die so much inside
Now that you're not there
I wanna feel your heart beat like yesterday♪♫

HEY!

DAMN IT! DAMN YOU!